تبليغاتX
شُکر خدا رو فراموش نکنیم
شُکر خدا رو فراموش نکنیم
شک نکن ....عشق واقعی فقط خداست
دوشنبه دوازدهم شهریور 1386
شكر خدا در هر حالتي واجبه !!! ...  

 

بنام خدا

 سلام دوستان خوبم از اينكه قابل دونستيد و دوباره قدم رنجه كرديد و سر زديد ممنونم .

امروز مي خوام با زبان ساده خودم براتون مطلب بنويسم .

قبل از هر چيز اميدوارم كه تا پايان مطلب رو بخوانيد و از خواندن نوشته هام خسته نشيد.

 مي خوام درباره شكر خدا بنویسم

 دوستان تا به حال چقدر جدي در مورد اين مطلب بالايي كه الان نوشتم فكر كرديد :

 در اين باره فكر كرديد كه چقدر شكر خدارو به خاطر نعمت هاش به جاي آورديد،

 بزاريد فعل ها رو جمع ببندم چون بيشتر از همه منظورم به خودم هستش

 خب كجا بودم، آها

 تا به حال انديشيديم كه همين نفس كشيدن ما  كه خيلي ساده از كنارش عبور مي كنيم ،

 همين سلامتي كه داريم و قدرشو نمي دونيم ،

 همين دوستان خوبي كه اطرافمون رو پر كردند و از بودن با اونا لذت مي بريم،

 همين پدر و مادر و برادر و خواهري كه خانواده ي خود مارو تشكيل مي دهند ،

 و از سلامت روحي و جسمي برخوردارند ،

 يا به طور خلاصه تر همه ي چيزايي كه به نظر ما خيلي ساده هستند ،

 در واقع همان نعمت هاي با ارزش خداوند بزرگ  هستند ،

 و نياز دارند كه شكرشونو به  جاي بياوريم .

 و خيلي ساده بگيم :

  خدايا شكرت

 اصلا بزار يه جور ديگه بگم ، تا حالا چقدر خدارو شكر كرديم ،

 چقدر خدارو به خاطر داشته هامون و نداشته هامون شكر كرديم ،

  اصلا تا حالا خدارو شكر كرديم !!!!!

 به فكر اين افتاديم تا حالا ،

 كه چرا شكر خدارو به جاي نمي آوريم

 مي دونيد همين كه نمي تونيم شكر خدارو به جاي بياوريم ،

  خودش يه نوع سلب توفيق هستش ،

 آخه شكر  نعمت هاي خدا به اين آسوني هم نيست كه فقط با يه جمله كوتاه ،

  سرو ته اش را به هم بدوزيم و بگيم ديگه شكر كرديم ،

  پس يعني گفتن جمله ي خدايا شكرت خوبه ،

 ولي كافي نيست بايد در عمل هم نشون بديم كه شاكر خدا هستيم ،

 نمي دونم  تا اينجاي نوشته هام چي پيش خودتون زمزه كرديد ،

 ولي مطمئن هستم كه حداقل يكبار هم كه شده شكر خدارو

 در حين خواندن اين مطلب خودماني به زبون آورديد ،

 خدايا شكرت از اين بابت

 مي دونيد شكر خدا در واقع يه تشكر ساده از طرف ماست ، اگه بتونيم به گفتنش عادت كنيم

 خيلي خوبه ، كاش اين جمله مثل نقلي شيرين توي دهان ما باقي مي موند

  و هميشه مي گفتيم:

  خدايا شكرت

 و در عمل نيز شكرگزار خدا بوديم

 گفته هام زياده ولي گفتن همه ي اونا اينجا و توي يك پست فكر نمي كنم خوب باشه ،

 چون مي دونم كه خسته شديد و ممكنه حتي نيمه راه نخونده باشيد بقيه مطلب رو ،

 اگه تا اينجاي مطلب خواننده نوشته هاي من  بوديد ممنونم،

 فقط يه خواهش دارم ،

 بدون تعارف بگيد كه چقدر از حرفام رو مهر تأييد زديد

  و چقدرش رو با مهر باطل شد باطل كرديد ،

 به ديده ي منت پذيراي نظرات شما هستم ،

 در پناه حق مستدام باشيد

 

يا علي

 

 

پنجشنبه هشتم شهریور 1386
درسهايي بزرگ از افكاري بزرگ ...  


بنام خدا

قهرمان واقعي


رابرت داینس زو- قهرمان مشهور ورزش گلف آرژانتین

زمانی در یک مسابقه موفق شد مبلغ زیادی پول برنده شود

ودر پایان مراسم و پس از گرفتن جایزه زنی بسوی او دوید

و با تضرع و زاری از او خواست تا پولی به او بدهد

تا بتواند کودک بیمارش را از مرگ نجات دهد.

 زن گفت که هیچ پولی برای پرداخت هزینه درمان ندارد

و اگر رابرت به او کمک نکند کودکش ازدست خواهد رفت.

 قهرمان گلف درنگ نکرد و تمام پول را به زن داد.

هفته بعد یکی از مقامات انجمن گلف به رابرت گفت:

ساده لوح خبر جالبی برات دارم!

آن زن اصلاً بچه مریضی نداشته که هیچ، حتی ازدواج هم نکرده.

اون به تو کلک زده دوست من!

رابرت با خوشحالی جواب داد:

 "خدا رو شکر!

 پس هیچ کودکی در حال مرگ نبوده! این که خیلی عالیه!