ماه خدا

غافلي از رحمت ماه خدا ، اي دل ! چرا  ؟

                                                   بر نمي داري از اين خرمن ، شبي حاصل چرا ؟

گوي سبقت ديگران بردند ، از ميدان فيض

                                                     پس تو غافل مانده اي ، اينگونه پا در گل چرا ؟

                                   كشتي دل را به درياي گنه افكنده اي

                                                           نيستي يك لحظه در انديشه ي ساحل چرا ؟

حق به مهماني خود ، يكماه كرده دعوتت

                                                             نيستي بر سفره ي نعماي حق مايل چرا ؟

روز و شب دنبال سيم و زر دويدن تا به كي ؟

                                                             از پيامد هاي آن غافل شدي اي دل چرا ؟

راه دور است و هوا تاريك و منزل پر خطر

                                                             زاد راهي بر نمي دارد از اين منزل چرا ؟

روز محشر هم حساب است و سؤال است و جواب

                                                               فكر فردا نيستي امروز ، اي غاقل چرا ؟

برگرفته از كتاب گلبانگ عشق ( اثر ژوليده ي نيشابوري )

فرا رسیدن این ماه عزیز رو تبریک می گم

امیدوارم اونطور که باید با خدامون خلوت کنیم و بشوییم گنه دل را

یا علی 

نابينا و ستمگر

فقير كوري ، با گيتي آفرين مي گفت :

كه اي زوصف تو الكن، زبان تحسينم

به نعمتي كه مرا داده اي ، هزاران شكر

كه من نه در خور لطف و عطاي چندينم

خسي گرفت گريبان كور و با وي گفت :

                                كه  تا  جواب نگويي  ،   ز پاي ننشينم

  من از سپاس جهان آفرين كنم ، نه شگفت

                                كه تيز بين  و  قوي  پنجه تر  از  شاهينم

                                ولي تو كوري و ناتندرست   و حاجتمند

 نه چون مني ، كه خداوند جاه  و  تمكينم

    چه نعمتي است تو را ، تا به شكر آن كوشي ؟

                              به  حيرت اندر  ،  از  كار  تو  چون   مسكينم

بگفت كور :كزين به چه نعمت خواهي ؟

كه روي چون تو فرومايه اي نمي بينم !