جي كريشنا مورتي ،
در طول بيش از 60 سال آموزش معنوي
به چيزي بسيار جالب در باره ي خوشبختي اشاره مي كرد .
او مي گفت :
اگر حس مي كنيد بسيار سعادتمند هستيد ،
مجبور نيستيد درباره ي آن سخن بگوييد .
سعادت به خودي خود سعادت است و نياز به كلام ندارد ،
حتي نيازي نيست درباره اش انديشه كنيد .
ولي آن لحظه كه مي گوييد :
من خوشبختم ، اين پاكي از دست مي رود .
به اين ترتيب ميان خود و اين حس اصيل فاصله اي ايجاد كرده ايد .
بنابراين زماني كه از خداوند سخن مي گوييد فكر نكنيد نزديك اوهستيد .
كلامتان فاصله اي خواهد آفريد
كه بايد براي بازگشت به سوي خداوند از آن عبور كنيد
و شما هرگزبا ذهن خود نمي توانيد از اين فاصله بگذريد.
((زماني كه حس مي كنيد ،مرحمت خداوند شامل حال زندگي شما شده
اين خود كليدي براي شماست كه خداوند وجود دارد و به آنچه برايتان رخ مي دهد ، توجه دارد.))
