ذهن انسان، وسيله اي  حياتي در جستجوي خداوند است .

انسان به ذهن خويش اعتماد كرده و به آن گوش فرا مي دهد ،

تكانه هايش را پي مي گيرد و به صحت آن اعتماد مي كند.

اما بسيار بيش از اين موارد ،

 ذهن ،

جهان را براي آدمي تعبير مي كند و به آن معنا مي بخشد.

زماني كه در جستجوي خداوند هستيم ،

مي خواهيم تعبيراتمان حتي بالا تر از آنجائي برسد كه ذهنمان مي رود ،

تا بتوانيم ولادت و مرگ ، خير و شر ، بهشت و دوزخ را درك كنيم .

هنگامي كه اين درك به روح گسترش مي يابد ،

دو ميدان نامرئي ،

 ذهن و جان

بايد به يكديگر بپيوندند تا بتوانيم به آنها اعتماد كنيم.

خداوند مستلزم ظريفترين پاسخ ذهن است .

در صورتي كه ذهن دچار اختلال شود يا پالوده نباشد ،

سفر بازگشت به خداوند را نمي توان با موفقيت انجام داد.

برگرفته از كتاب چگونه خدا را بشناسيم 

اثر دي پاك چوپرا